*Oczami Blanki
Ja i Marcelina nie wiedziałyśmy co zrobić. Stałyśmy nieruchomo. Brunet podszedł do mnie i przytulił od tyłu. Marcelina spojrzała na nas jak na duchy.
-Chodzicie ze Sobą?! -powiedziała zaskoczona. Justin spojrzał na mnie pytająco na co ja nie wiedziałam co powiedzieć
-Nie, nie chodzimy.-powiedziałam na co Justin zrobił smutną minę, więc poprawiłam swoją odpowiedź- Nie chodzimy, ale się spotykamy.-Szatyn na te słowa podniósł głowę do góry z uśmiechem i przyciągnął mnie bardziej do siebie, po czym cmoknął mnie w policzek. Marcelina zaczęła się oddalać. Zorientowałam się że Rayan gdzieś się zmył.
-Ej, poczekaj !-wyrwałam się z objęć Biebera i pobiegłam za dziewczyną
-Co?!-powiedziała to oschle ze łzami w oczch
-Co się stało że tak nagle poszłaś i dlaczego płaczesz?!-podeszłam bliżej i przytuliłam dziewczynę która już płakała
-Bo ty byłaś zajęta Justinem i byłam taka zawiedziona że ty masz chłopaka i to jakiego a ja nie!-wyrwała się z moich ramion i zaczęła biec,a ja od razu pobiegłam za nią.
-Czekaj chwilkę, a Maksym?
-Zerwałam z nim bo widziałam jak całował się z inną-zaczęła jeszcze głośniej ryczeć i wtuliła się we mnie.
-Oooch tak mi przykro.-powiedziałam to prawie płacząc-Muszę Ci coś powiedzieć, nie chcę kończyć naszej przyjaźni, przez jakiegoś chłopaka. Proszę pogódźmy się.
-Ja też nie, ale nie wiem czy będzie jak dawniej, przepraszam-powiedziała przez łzy z uśmiechem na twarzy
-Chodźmy do mnie wszystko mi opowiesz.
-Ok, ale co z Bieberem? Zostawisz Go tak?
-A no racja zapomniałam o nim. Chwilka tylko się z nim pożegnam. Pobiegłam do Justina
*Oczami Justina
Ogarniałem dlaczego Rayan się na mnie rzucił kiedy zobaczyłem Blankę zmierzającą w moim kierunku. Cały ochłonąłem i miałem ochotę się do niej przytulić i już nigdy nie puszczać!
-Ej Justin, Justin?!- usłyszałem głos Blanki i dopiero wtedy zorientowałem się że odpłynąłem w myślach o tej piękności.
-Tak piękna?
-Justin?-zarumieniła się-muszę iść pogadać z Blanką do mnie, może spotkamy się jutro?
-Ohh- powiedziałem smutno-
Jasne kiedy tylko chcesz masz mnie do swojej dyspozycji!-puściłem jej oczko.
-Oj Justin jesteś taki... słodki!- po krótkim namyśle powiedziała. Ja na te słowa byłem cały w skowronkach i wiecie co "chyba" się w niej zakochałem, raczej nie chyba a na pewno !
-To pa- usłyszałem wyrywając się z moich myśli
-Zaczekaj!- dziewczyna zatrzymała się i odwróciła w moją stronę
-Co? musz...-nie zdążyła dokończyć bo pocałowałem ją namiętnie w usta,a ona odwzajemniła pocałunek. Oderwaliśmy się wreszcie od siebie. Po oczach Blanki można było zobaczyć że jej się podobało.
-Do...Dob....Dobra Justin ja muszę iść.- zaczęła się jąkać na co ja się szczerze uśmiechnąłem.
-Pa, nie zapomnij o mnie
-Pa, jak bym mogła zapomnieć!
*Oczami Blanki
Teraz właśnie zdałam sobie sprawę że ja mała, szara myszka całowałam się i jestem bardzo blisko z największą gwiazdą muzyki Pop. Moje oczy przepełniły się dumą, zaczęłam szukać Marceliny, zobaczyłam ją płaczącą, siedzącą na murku. Podbiegłam do niej i wtedy zdałam sobie sprawę że ona wszystko widziała i słyszała. Zrobiło mi się jej żal.
-Chodźmy już do domu, a poza tym on nie był Ciebie wart.
-Tak dobry pomysł, teraz to wiem ale dlaczego teraz?!!
-Dobra skończy o tym gadać, idziemy i pouczymy się trochę bo jutro test z geografii.
-No okej, ale obiecaj mi jedno że już nigdy nie pozwolisz mi być z takim człowiekiem ok?
-Jasne! On naprawdę nie był Ciebie wart.
Byłyśmy już, prawie u mnie kiedy poczułam oszałamiający ból w głowie i krzyki Marceliny, reszty już nie pamiętam bo zemdlałam..
___________________________________________________________
Sorki, ale wczoraj nie miałam internetu i bardzo przepraszam za brak rozdziału wczoraj.
kinga__JB
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz