Nagle otworzyło się moje okno i ktoś wszedł do sierotka. Byłam strasznie przestraszona. Było ciemno w pokoju wiec nie miałam jak zobaczyć kto to. Kiedy podszedł do mojego łóżka księżyc za okna rozjaśnił jego twarz był to........ Rayan. Usiadł na końcu mojego łóżka z myślą że śpię. Powoli się podnosząc do siadu wydusiłam z siebie.
-Rayan co ty tu robisz?!;0 mój głos zadrżał. Po 2 minutach usłyszałam odpowiedź.
-O cześć myślałem że śpisz-po jego głosie mogłam odnieść że był przestraszony
- Nie,nie śpie możesz mi powiedzieć co robisz u mnie w środku nocy? wypowiedziałam te słowa w głosie jakby to była najbardziej oczywista rzecz.
-Yyyy a nie pamiętasz co miałem ci dać?!-Kiedy wypowiedział te słowa od razu pomyślałam że ma dla mnie mój ukochany bilet..nie myliłam się.
-BILET!?-Krzyknęłam z myślą że właśnie po to tu przyszedł.
-Tak kochana -wręczył mi bilet do reki i od razu rzuciłam mu się na szyje,poleciały mi łzy oczywiście łzy szczęścia nie mogłam uwierzyć że właśnie trzymam w rękach moje największe marzenie. mogłam odnieść że był przestraszony- Nie,nie śpie możesz mi powiedzieć co robisz u mnie w środku nocy? wypowiedziałam te słowa w głosie jakby to była najbardziej oczywista rzecz. -Znowu poleciały mi łzy. W tamtej chwili nie myślałam o niczym innym jak o Justinie,koncercie o tym ze spotkam moje siostry (beliebers). -No widzę że się cieszysz na początku nie chciałem się zgodzić żeby rozdawać bilety ale Justin powiedział że to jest wspaniałe widzieć że ucieszyłeś człowieka i wiesz co?!-Popatrzyłam sie na niego z miną która mówiła "co?" -Miał rację ;)))
-Jejku dziekuje ci na prawdę i pomyśleć że gdybym nie poszła na tą plaże bym nie miała biletu i bym nie spełniła swojego największego marzenia.
-Nie masz za co dziekować przecież po to daje sie darmowe bilety ;) Dochodziła 5 nad ranem kiedy usłyszałam kroki w stronę mojego pokoju. -To jest moja babcia ona nie może cie zobaczyć wiesz co sobie pomyśli jak zobaczy chłopaka u mnie w pokoju o 5 rano-Powiedziałam to jak najciszej mogłam.
-Zgaduje że pomyśli że się kochaliśmy-Cicho się zaśmiał
-Przestań gadać i właź do szafy-Rozkazałam i pokazałam palcem na dużą białą szafę. Posłusznie wszedł do szafy i był bardzo cicho. Uśmiechnęłam sie sama do siebie gdy moja babcia nie zapukała do drzwi.
-Kochanie? -Nie odpowiedziałam specjalnie żeby myślałam że nadal śpię i ze nikogo u mnie nie ma. Po 2 minutach usłyszałam jak moja babcia się oddala od drzwi i idzie do swojego pokoju. Rayan wyszedł z szafy z uśmiechem na twarzy.
-A ty z czego zacieszasz?!
-Z niczego tylko sobie pomyślałam że jakby twoja babcia się skapnęła to by na 100% myślała ze sie kochaliśmy-Jego głos nagle się rozweselił a ja kiedy to powiedziałam nie chciałam po sobie dać poznać że tak samo myślę.
-Hahaha no pewnie wtedy bym cie zabiła-Z mojego głosu można było wyczuć sarkazm.
-No to ładnie dziękujesz osobie która pomogła ci spełnić marzenie-Po wypowiedzeniu tych słów udawał że sie obraził. Podeszłam do niego, przytuliłam i wyszeptałam mu do ucha "DZIEKUJĘ". Popatrzyłam na chłopaka a na jego twarzy zrobił sie piękny uśmiech. -Możesz iść sie przejść ze mną?!-Powiedział jakby znał odpowiedź.
-Nwm czy moge jest 6 rano moja babcia sie skapnie że wyszłam ;(
-To napisz jej karteczkę że idziesz pobiegać albo coś. Po patrzyłam się na niego z miną "Masz rację". Sięgnęłam do szuflady i wyciągnęłam białą kartkę i coś do pisania. Było tam napisane "Babciu wstałam rano i poszłam pobiegać, a potem na plażę nie martw się o mnie. Kupie sobie coś do jedzenia. Nie chciałam cie budzić wiec wyszłam po cichu. Wrócę około 13:00 cześć" -Jejku dziekuje ci na prawdę i pomyśleć że gdybym nie poszła na tą plaże bym nie miała biletu i bym nie spełniła swojego największego marzenia.
-Nie masz za co dziekować przecież po to daje sie darmowe bilety ;) Dochodziła 5 nad ranem kiedy usłyszałam kroki w stronę mojego pokoju. -To jest moja babcia ona nie może cie zobaczyć wiesz co sobie pomyśli jak zobaczy chłopaka u mnie w pokoju o 5 rano-Powiedziałam to jak najciszej mogłam.
-Zgaduje że pomyśli że się kochaliśmy-Cicho się zaśmiał
-Przestań gadać i właź do szafy-Rozkazałam i pokazałam palcem na dużą białą szafę. Posłusznie wszedł do szafy i był bardzo cicho. Uśmiechnęłam sie za ma do siebie gdy moja babcia nie zapukała do drzwi.
-Kochanie? -Nie odpowiedziałam specjalnie żeby myślałam że nadal śpię i ze nikogo u mnie nie ma. Po 2 minutach usłyszałam jak moja babcia się oddala od drzwi i idzie do swojego pokoju. Rayan wyszedł z szafy z uśmiechem na twarzy.
-A ty z czego zacieszasz?! -Z niczego tylko sobie pomyślałam że jakby twoja babcia się skapnęła to by na 100% myślała ze sie kochaliśmy-Jego głos nagle się rozweselił a ja kiedy to powiedziałam nie chciałam po sobie dać poznać że tak samo myślę.
-Hahaha no pewnie wtedy bym cie zabiła-Z mojego głosu można było wyczuć sarkazm. -No to ładnie dziękujesz osobie która pomogła ci spełnić marzenie-Po wypowiedzeniu tych słów udawał że sie obraził. Podeszłam do niego i przytuliłam sie do niego i wyszeptałam mu do ucha "DZIEKUJĘ". Popatrzyłam na chłopaka a na jego twarzy zrobił sie piękny uśmiech. -Możesz iść sie przejść ze mną?!-Powiedział jakby znał odpowiedź.
-Nwm czy moge jest 6 rano moja babcia sie skapnie że wyszłam ;(
-To napisz jej karteczkę że idziesz pobiegać albo coś. Po patrzyłam się na niego z miną "Masz rację". Sięgnęłam do szuflady i wyciągnęłam białą kartkę i coś do pisania. Było tam napisane "Babciu wstałam rano i poszłam pobiegać, a potem na plażę nie martw się o mnie. Kupie sobie coś do jedzenia. Nie chciałam cie budzić wiec wyszłam po cichu. Wrócę około 13:00 cześć" -Jejku dziekuje ci na prawdę i pomyśleć że gdybym nie poszła na tą plaże bym nie miała biletu i bym nie spełniła swojego największego marzenia.-Nie masz za co dziekować przecież po to daje sie darmowe bilety ;) Dochodziła 5 nad ranem kiedy usłyszałam kroki w stronę mojego pokoju. -To jest moja babcia ona nie może cie zobaczyć wiesz co sobie pomyśli jak zobaczy chłopaka u mnie w pokoju o 5 rano-Powiedziałam to jak najciszej mogłam.-Zgaduje że pomyśli że się kochaliśmy-Cicho się zaśmiał-Przestań gadać i właź do szafy-Rozkazałam i pokazałam palcem na dużą białą szafę. Posłusznie wszedł do szafy i był bardzo cicho. Uśmiechnęłam sie za ma do siebie gdy moja babcia nie zapukała do drzwi.-Kochanie? -Nie odpowiedziałam specjalnie żeby myślałam że nadal śpię i ze nikogo u mnie nie ma. Po 2 minutach usłyszałam jak moja babcia się oddala od drzwi i idzie do swojego pokoju. Rayan wyszedł z szafy z uśmiechem na twarzy.-A ty z czego zacieszasz?! -Z niczego tylko sobie pomyślałam że jakby twoja babcia się skapnęła to by na 100% myślała ze sie kochaliśmy-Jego głos nagle się rozweselił a ja kiedy to powiedziałam nie chciałam po sobie dać poznać że tak samo myślę.-Hahaha no pewnie wtedy bym cie zabiła-Z mojego głosu można było wyczuć sarkazm. -No to ładnie dziękujesz osobie która pomogła ci spełnić marzenie-Po wypowiedzeniu tych słów udawał że sie obraził. Podeszłam do niego i przytuliłam sie do niego i wyszeptałam mu do ucha "DZIEKUJĘ". Popatrzyłam na chłopaka a na jego twarzy zrobił sie piękny uśmiech. -Możesz iść sie przejść ze mną?!-Powiedział jakby znał odpowiedź.-Nwm czy moge jest 6 rano moja babcia sie skapnie że wyszłam ;(-To napisz jej karteczkę że idziesz pobiegać albo coś. Po patrzyłam się na niego z miną "Masz rację". Sięgnęłam do szuflady i wyciągnęłam białą kartkę i coś do pisania. Było tam napisane "Babciu wstałam rano i poszłam pobiegać, a potem na plażę nie martw się o mnie. Kupie sobie coś do jedzenia. Nie chciałam cie budzić wiec wyszłam po cichu. Wrócę około 13:00 cześć" -Jejku dziekuje ci na prawdę i pomyśleć że gdybym nie poszła na tą plaże bym nie miała biletu i bym nie spełniła swojego największego marzenia.-Nie masz za co dziekować przecież po to daje sie darmowe bilety ;) Dochodziła 5 nad ranem kiedy usłyszałam kroki w stronę mojego pokoju. -To jest moja babcia ona nie może cie zobaczyć wiesz co sobie pomyśli jak zobaczy chłopaka u mnie w pokoju o 5 rano-Powiedziałam to jak najciszej mogłam.-Zgaduje że pomyśli że się kochaliśmy-Cicho się zaśmiał-Przestań gadać i właź do szafy-Rozkazałam i pokazałam palcem na dużą białą szafę. Posłusznie wszedł do szafy i był bardzo cicho. Uśmiechnęłam sie za ma do siebie gdy moja babcia nie zapukała do drzwi.-Kochanie? -Nie odpowiedziałam specjalnie żeby myślałam że nadal śpię i ze nikogo u mnie nie ma. Po 2 minutach usłyszałam jak moja babcia się oddala od drzwi i idzie do swojego pokoju. Rayan wyszedł z szafy z uśmiechem na twarzy.-A ty z czego zacieszasz?! -Z niczego tylko sobie pomyślałam że jakby twoja babcia się skapnęła to by na 100% myślała ze sie kochaliśmy-Jego głos nagle się rozweselił a ja kiedy to powiedziałam nie chciałam po sobie dać poznać że tak samo myślę.-Hahaha no pewnie wtedy bym cie zabiła-Z mojego głosu można było wyczuć sarkazm. -No to ładnie dziękujesz osobie która pomogła ci spełnić marzenie-Po wypowiedzeniu tych słów udawał że sie obraził. Podeszłam do niego i przytuliłam sie do niego i wyszeptałam mu do ucha "DZIEKUJĘ". Popatrzyłam na chłopaka a na jego twarzy zrobił sie piękny uśmiech. -Możesz iść sie przejść ze mną?!-Powiedział jakby znał odpowiedź.-Nwm czy moge jest 6 rano moja babcia sie skapnie że wyszłam ;(-To napisz jej karteczkę że idziesz pobiegać albo coś. Po patrzyłam się na niego z miną "Masz rację". Sięgnęłam do szuflady i wyciągnęłam białą kartkę i coś do pisania. Było tam napisane "Babciu wstałam rano i poszłam pobiegać, a potem na plażę nie martw się o mnie. Kupie sobie coś do jedzenia. Nie chciałam cie budzić wiec wyszłam po cichu. Wrócę około 13:00 cześć"
20 minut temu
Gdy wyszliśmy z domu od razu skierowaliśmy sie w strone plaży. Szliśmy tak cały czas w milczeniu, kiedy przerwałam tą niezręczna ciszę. -O czym chcesz ze mną pogadać?!-Pamiętasz jak się spotkaliśmy?-Nie musiałam odpowiadać bo dobrze wiedział ze pamiętam. -No to wtedy się....-Wydusisz to czy nie-Popatrzyłam sie na niego żeby powiedział mi do czego dąży.-No to wtedy sie CIĘŁAŚ-Ostatnie słowo powiedział z naciskiem. Opuściłam głowę tak żeby nie widział mojego spojrzenia. -Blanka powiesz mi co się dzieję? Proszę wiesz że możesz mi zaufać jak nie teraz to i tak spotkamy się na koncercie i wtedy ci nie odpuszczę. -Mam problemy i nie daję sobie rady, kiedy jest już z górki to znowu się coś psuję. Chciałam kiedyś popełnić samobójstwo kiedy w ostatniej chwili zadzwoniła do mnie przyjaciółka ma na imię Marcelina. Dzięki niej mam szansę zobaczyć mojego idola i spełniać marzenia. Łza spłynęła mi po policzku i zobaczyłam że Rayan zrobił się bardzo smutny.Nagle po 5 minutowej ciszy wypowiedział. -A gdzie jest w tej chwili twoja przyjaciółka?-BYŁA przyjaciółka- Cały czas patrzyłam sie na czubki swoim butów żeby unikać spojrzenia Rayana.-Pewnie ze swoim chłopakiem. Nie umiem ci odpowiedzieć na to pytanie ona już dla mnie nie istnieje. -Przepraszam nie chciałem ci urazić po prostu chciałbym ci pomóc bo traktuje cie jak moją młodszą siostrę.-A ja cie jak starszego brata ale nie chcę o tym gadać. Teraz tylko odliczam dni do koncertu i o niczym innym nie myśle ;) -Nie chciałam po sobie poznać że jest mi źle,lecz Rayan i tak to zauważył.-Chodź kochanie-Chłopak wziął mnie za rękę i przytulił sie do mnie. Pamiętaj zawsze będziesz dla mnie jak siostra możesz mi mówić wszystko ja cie wysłucham i postaram ci pomoc jeżeli tylko dasz mi szansę.-Dziękuję ci za to że po prostu jesteś-Wtuliłam sie w chłopaka i zaczęłam płakać ;((-Ciiiii już dobrze nie płacz teraz będzie tylko lepiej masz mnie i bilet. Myśl o tym że za tydzień spełnisz swoje marzenie.Jeszcze bardziej sie rozpłakałam na myśl że za tydzień spotkam mojego idola. Usiedliśmy na pisaku i w ciszy siedzieliśmy tak jakąś godzinę. Kontem oka widziałam że Rayan caly czas mi sie przygląda.-Rayan a ty chcesz mi coś powiedzieć?-Mój głos zabrzmiał z przerażeniem -Nie nic nie chce po prostu myślę sobie że Justin jest szczęściarzem ze ma taką wierną fankę ;)-Ejjjj nie fanke tylko belieber-Udałam że sie obrażam kiedy Rayn się cicho zaśmiał.-Oj przepraszam belieber;)))-Wiem Justin ma szczęście że ma wierne beliebers i również ma szczęście że ma najlepszego przyjaciela na świecie ;))) Rayan nic nie odpowiedział tylko pokazał swoje białe ząbki ;)Znowu zapadła cisza gdy poderwałam się na nogi i spytałam która godzina. Dochodziła 12 wiec miałam jeszcze godzina. -Idziemy coś zjeść-wykszytusiłam z siebie Rayan. Nic nie odpowiedziałam tylko potrząsnęłam głową na tak. Po jakiś 10 minutach byliśmy już w restauracji. Zamówiłam sobie zupę pomidorową ,a Rayan naleśniki. -Smakuje ci-popatrzył się na mnie nie pewnie Rayan-Tak-odpowiedziałam z uśmiechem na twarzy i dodałam -A ty gdzie aktualnie jesteś?!-Jestem w Łodzi nocuje w hotelu gdzie będzie Justin w czasie występu.-A prze zemnie musiałeś aż z Łodzi do Warszawy przyjechać ;(((-Nie było tak daleko jakąś godzina jechałem ale opłacało sie bo twój uśmiech był czymś wyjątkowym-Nagle na jego twarzy pojawił się śliczny uśmiech. Nic nie odpowiedziałam tylko dalej jadłam zupę. Gdy oboje zjedliśmy kierowaliśmy się w stronę mojego domu. -Wiesz co zawsze jak byłam młodsza marzyłam żeby mieszkać w Kanadzie kiedy skończę 18 lat.-A kiedy kończysz?-Zapytał chłopak z nadzieją że niedługo -Za 2 miesiące-Powiedziałam ze smutkiem ;(-Ejj "Never Say Never" może kiedyś zamieszkasz tam z Justinem ;))-Hahahahah fajnie by byłoPo 5 minutach byliśmy pod moim domem. Jeszcze nie było 13, a moja babci na pewno poszła na 12 do kościoła wiec dom tylko dla mnie. -To ja już pójdę ;(-Czekaj Rayan chcesz wejść i tak nie ma mojej babci wiec czemu nie?-A twoi rodzice?-Nie mam rodziców-Od razu zrobiło mi sie smutno.-Oj przepraszam skoro tak to mogę wejść ale nie na długo bo jutro rano przyjeżdża Justin -Jużżż ;)))) -Tak może jak mi się uda to przyjedziemy do ciebie chociaż nie wiem czy będziemy mieli jak wyjść z hotelu ;))-Fajnie by było ale wiem jak to jest ;) Chcesz coś do picia?-Wody po proszę ;) Gdy nalałam nam wody poszliśmy na górę do mojego pokoju.Rozmawialiśmy o wszystkim i o niczym gdy dochodziła 14, a moja babcia właśnie weszła do domu. Wzięłam chłopaka za rękaw i pociągnęłam do kuchni gdzie stała moja babcia.-Cześć babciu to jest Rayan ;)-Oooo cześć wam jedliście coś zaraz zrobię coś do jedzenia. Rayan sie przedstawił i powiedział że musi już iść. Pożegnałam sie z chłopakiem i wyszedł.-Kochanie to jest twój chłopak-Popatrzyła sie na mnie z groźną miną-Nie babciu ja nie mam chłopaka to jest tylko mój dobry przyjaciel ;>-Och niech bedzie chcesz coś jeść?-Nie jadłam nie dawno idę do swojego pokoju. Pobiegłam po schodach i cicho zatrzasnęłam za sobą drzwi. Włączyłam komputer i weszłam na aska i twitera. Na asku miałam jedno pytanie które brzmiało "To prawda że jedziesz na koncert Justina Biebera" od razu odpowiedziałam że tak. Również na twiterze miałam jedno powiadomienie że Justin Bieber mnie follował. Byłam prze szczęśliwa za tydzień jadę spełnić swoje marzenie, mój idol mnie obserwuje na twiterze i jak by to było mało mam najlepszego przyjaciela na świecie. Wyłączyłam komputer i poszłam wziąść zimny prysznic ponieważ na dworze było strasznie gorącą. Pomyślałam sobie ze nawet Marcelina z Maksem nie zepsują mi humoru. Wyszłam z łazienki i rzuciłam się na łóżko i powiedziałam sobie pod nosem.-No i teraz aby przetrwać do 25 MARCA <3
next <3
OdpowiedzUsuń