Usnęłam. Rano jak się
obudziłam byłam wypoczęta, nie wiem, jakim cudem skoro wczoraj poszłam tak
późno spać. Wstałam, poszłam do toalety wzięłam zimy prysznic, uczesałam włosy
w koka, umalowałam się, ubrałam ciemne dżinsy, fioletową koszulkę z Justinem i
czarne vansy. Nie chciałam iść do szkoły, ale musiałam. Nie mogłam udawać, że
jestem chora, brzuch mnie boli lub że mam straszny ból głowy to już robiłam.
Babcia by się zorientowała, że ściemniam. Schodząc na dół powiedziałam
–Cześć
Babciu! Co na śniadanie?
–Witaj Blanka, Kanapki
z szynką i pomidorem. Mam coś dla Ciebie…-poszła po coś, gdy wróciła wzięła mój
talerz z kanapkami i…- Oto list do Ciebie jakiś chłopka wpadł o 7, przedstawił
się jako Rayan i dał mi ten list.- wzięłam go i spoglądałam z nie dowierzaniem
na kopercie pisało; ‘’Od Justina ;*”. Otworzyłam zaciekawiona, co było tam
napisane i momentalnie przypomniałam sobie wczorajszy wieczór „ Cześć
Księżniczko! Wczorajszy wieczór był cudowny ciecszę się że Cię poznałem i że Ty
poznałaś mnie ! Spotkamy się dziś? Sądzę, że tak!!! Przyjdę o 12 w nocy (chyba)
z Rayanem, ale jeszcze nie wiem i przepraszam, że tak późno ale twoje siostry a
moje Beliebers nie dadzą wyjść mi wcześniej. Zostaw otwarte okno, a resztą to
już ja się zajmę! Justin Bieber’’ Rozmarzyłam się o Justinie ale babia mnie
szturchnęła i powiedziała że mam iść do szkoły. Więc chcąc nie chcąc poszłam do
szkoły. Jak na złość zaszłam w 10 min. Wchodząc do niej (szkoły) poczułam na
sobie wzrok ludzi i nie był to wzrok zachwytu lecz wzrok obrzydzenia, zapewne
moją koszulką, jasne że było mi przykro ale dałam po sobie tego poznać, weszłam
do klasy z dumnym wyrazem twarzy i samobójczymi myślami. Jak myślicie że to już
koniec przykrości w tym dniu to się mylicie, chciałam usiąść na swoim miejscu
lecz nie zauważyłam że Maksym zabrał mi krzesło upadłam z hukiem na podłogę. Wszyscy
się śmiali z mojego nie szczęścia, ale to nie było najgorsze! Chwile potem jak
podniosłam się zobaczyłam Marcelinę liżącą się z Maksymem. Ona też mnie
zauważyła i powiedziała –Siema Suczko, też byś tak chciała co? Ale ci
współczuję, że nie masz chłopaka… Zaraz wcale nie współczuję!!! HAHAHHAHHA.- Zaczęła
się śmiać a z nią cała klasa. To był najgorszy dzień w moim życiu,
odpowiedziałam tylko -Dlaczego taka jesteś? Byłaś moją najlepszą przyjaciółką a
tera zachowujesz się jak on!- powiedziałam patrząc z obrzydzeniem na Maxa. Ona machnęła
lekceważąco ręką i miała coś powiedzieć, ale weszła pani z matmy, Nawet nie
słyszałam kiedy był dzwonek ale cieszę się że to już, reszta lekcji siedziałam
w ławce nawet nie wyszłam na lunch. Gdy zadzwonił ostatni dzwonek zerwałam się
i wybiegłam z klasy. Od razu pobiegłam na plaże i……….. znowu się pocięłam, nie byłam z tego dumna ale
to przecież tylko 5 małych kresek na nadgarstku. Płakałam. Nagle poczułam na
sobie czyjeś ręce przestraszyłam się i wstałam odwróciłam się i zobaczyłam
chłopaka w kapturze ze współczuciem w oczach. Widocznie widział jak się cięłam.
Patrząc mu w oczy zrozumiałam, że to Justin. Zaczęłam jeszcze głośniej szlochać
i wtuliłam się w niego. A krew z nadgarstka kapała na jasnozłoty piasek. Jus odsunął
się ode mnie. – Dlaczego to zrobiłaś?- powiedział ze łzami w oczach. –Bo miałam
dość?! Wszyscy w szkole mnie wyzywają, przez to, że jestem Belieber. Moja była
przyjaciółka lizała się z takim Maksymem i mówiła, że mogę jej zazdrość bo ja
nigdy nie będę miała chłopaka. –Rozumiem, ale przecież jesteś piękna i na pewno
znajdziesz jeszcze lepszego chłopaka niż twoja kumpela. A poza tym masz mnie.
Masz rodzinę, a rodzice co powiedzą na twoje ‘’kreski’’ ? – Tylko tam mówisz
żeby mnie pocieszyć. Wiem, ale co ty
możesz, a moi rodzice nie żyją. – Och to przepraszam, tak mi przykro.- zaczęłam
jeszcze bardziej ryczeć i wtuliłam się w chłopaka, z jego oka popłynęła łza. Odprowadził
mnie do domu, przez całą drogę nic nie mówiłam, a Justin trzymał mnie za rękę,
blisko siebie. Dochodziliśmy już do domu, kiedy zobaczyłam Marcelinę i jej paczkę.
Od razu do nas podeszli. Zdążyłam szepnąć Bieberowi do ucha – Idzie Marcelina z
Maksymem i ich paczką. Lepiej zmykaj, bo Cię zobaczą! Ja jakoś dam radę.-
Justin jednak nie drgną nadal trzymał mnie za rękę i szedł prosto. Podeszli. –O
nasza Bimberka ma jakiegoś kolesia! Pewnie gra w szachy i jest cały pryszczaty!
Bo kto inny by ją chciał! HAHHA- chciałam coś powiedzieć, ale Justin mnie
wyprzedził. – Odczepcie się od niej! Bo! Was zgarną!!! – HAHA nie boimy się
takiego chłoptasia jak ty! –w tym momencie mnie zamurowało Juss ukazał swoją
twarz. Wszyscy stanęli jak wryci. A Justin tylko się zaśmiał – I co tera to już
nie takie cwaniaczki z was co? Nacisnę tylko ten przycisk a zjawi się tu 8
policjantów i mój ochroniarz! Więc spadajcie stąd i odczepcie się od Niej!
Jasne?!- pokiwali głowami na tak i uciekli. – Nie musiałeś, mogłeś iść dałabym
rade a tera w szkole będę miała jeszcze większe piekło bo będę znana jako
DZIEWCZYNA JUSTINA BIEBERA! –A czemu ci to przeszkadza? A tak wgl. Ładna
koszulka! – Bo oni cie nie nawidzą Justin zrozum to. A poza tym ciebie nigdy
nie wyzywali od jebanej Bimberki, głupiej suczki, nie wiesz jak to jest gdy
wszyscy się z Ciebie śmieją. –Wiem, też byłem gnębiony w szkole. –Wiem, tylko
między nami jest taka różnica, że ty nie miałeś myśli samobójczych.-wiedziałam
że go to zabolało, ale musiałam –Dziękuje, za koszulkę i przepraszam za nich.
–Nie masz za co mnie przepraszać. Resztę drogi przeszłam z łzami w oczach. Pod
domem Justin pocałował mnie w policzek. –Nie rób tego więcej, proszę. -pokzał
na moje rany. –Postaram się, ale nie obiecuje, pa musze już iść, bo babcia
pewnie się martwi. –Jasne. Paa- i znów mnie pocałował tym razem bliżej ust. Nie
mogłam się powstrzymać i pocałowałam go w USTA. Justin ku mojemu zdziwieniu
oddał pocałunek i całowaliśmy się z 2 minuty, zanim się od siebie oderwaliśmy.
–PRZEPRASZAM!!- pisnęłam i wleciałam do domu po czym trzasnęłam drzwiami. Po
chwili dostałam sms od Jusa o treści....
_________________________________
@kinga__JB, komentarze prosimy ! to daje dużą motywację !
@kinga__JB, komentarze prosimy ! to daje dużą motywację !
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz